De Bijbel is de baas

De Bijbel is het Woord van God. Hatsekidee, ik vlieg er gelijk maar in. En omdat het het Woord van God is, beschouwen wij het als waarheid en absolute autoriteit in ons leven. God is nou eenmaal de baas.

Wij geloven dit eigenlijk vooral omdat de Bijbel dit zelf zegt.

2 Timotheüs 3:16-17
Heel de schrift is door God ingegeven en is nuttig om daarmee te onderwijzen, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de rechtvaardigheid, opdat de mens die God toebehoort, volmaakt zou zijn, tot elk goed werk volkomen toegerust.

“Ja, zo kan ik het ook”, zul je denken. 

En dat is ook zo. 

Maar het is wel een station dat we even kort moeten passeren, wil het vervolg überhaupt ergens op slaan. Als het Boek niet had beweerd om door God geschreven te zijn dan was Het namelijk nooit echt een ding geworden.

En nu ga ik mij er makkelijk van af maken door ook nog eens niet met andere argumenten te komen. Omdat ik graag to the point over iets wil praten wat hier mee te maken heeft. 

In plaats van de heerlijk uitgebreide discussie te starten over de betrouwbaarheid van de Bijbel, wil ik nu meer kijken naar hoe we in de praktijk kunnen brengen dat de Bijbel de basis is voor onze mening en ons dagelijks handelen. Buiten Gods heilige Woord is er niets op aarde dat wij beschouwen als opperste autoriteit voor leer en leven. Zelfs geen profetieën of latere openbaringen. Deze kunnen inderdaad van God gekomen zijn, maar moeten altijd getoetst worden aan de Bijbel (1 Korinthe 14:29). We geloven namelijk dat alleen de Bijbel op een goede manier voorschrijft wat we moeten denken en doen.

2 Petrus 1:19
En wij hebben het profetische woord, dat vast en zeker is, en u doet er goed aan daarop acht te slaan als op een lamp die schijnt in een duistere plaats, totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw hart.

Deze overtuiging is niet alleen mooi voor ultratheologen, maar juist ook heel praktisch voor ons leven nu. Denk maar eens aan de liederen die wij in de kerk zingen. Hoe moeten wij nou bepalen welk liedje goed is en welk liedje niet? Is dat op basis van het beste deuntje, of de teksten waar we het meest vrolijk van worden? Nee, we gaan naar de Bijbel; we kijken vervolgens weer naar het liedje. En als de twee niet overeenkomen, gaat ‘t ‘m niet worden. Lijkt simpel, maar de realiteit wijst uit dat hier soms toch schrijnend weinig aandacht aan besteed wordt.*

Of denk aan deze situatie: 

Jij zit in een werkgroep voor een studieopdracht. Je hebt het getroffen; iedereen in je groepje voert werkelijk helemaal niets uit en wekt ook niet de indruk daar ooit een verandering in te brengen. Gelaten zie je de situatie aan en je besluit om maar gewoon met de opdracht aan de slag te gaan. Een dag voor de inleverdatum begint het toch een beetje te kriebelen bij een groepsgenoot en hij stuurt je een appje met de vraag of er nog iets moet gebeuren. Jij stuurt hem de opdracht die jij zo goed als helemaal in je eentje hebt gemaakt. Niet veel later krijg je een berichtje terug met – in plaats van terechte dankbaarheid – minstens 10 opmerkingen over dingen die je anders had moeten doen. Lekker is dat.

Wat doe je nu?
Hoe reageer je hier op?
Wat laat je dat bepalen?

Ga je af op je gevoel, zoek je hem op in z’n huis en verkoop je hem een pak rammel waar hij 50 jaar later nog rillingen van krijgt?

Ga je af op je verstand, beredeneer je dat hij gewoon niet zo moet zaniken en schrijf je een pittig bericht waarin je hem dat fijntjes uitlegt?

Of, ga je naar de Bijbel? En kijk je naar wat God zegt over hoe je houding mag zijn ten opzichte van de ander. Uit de Schrift leer je dat je boos mag zijn, maar niet mag zondigen in die boosheid (Efeze 4:26). Je leert dat je zachtmoedig mag zijn en genadig. Maar je leert ook dat je niet zomaar over je heen hoeft te laten lopen en iets kan zeggen van de zonde van de ander, in wijsheid en liefde (2 Timotheüs 2:24-25).

Zo laat je de Bijbel de baas zijn over je handelen in een praktische situatie. Je luistert niet naar je gevoel en niet naar je verstand, maar je zoekt in Gods Woord naar wijsheid. Omdat je leeft met de overtuiging dat de Bijbel de Bron is van goddelijke wijsheid.

Als de Bijbel dus werkelijk de door God gegeven autoriteit is, dan is het ontzettend belangrijk om in het Woord te studeren (2 Timotheüs 2:15). Het Boek is super praktisch en vol van waarheid. Hoe heerlijk zou het zijn als wij, als nieuwe generatie, ernstige studenten zijn van het Woord. En dat het dan niet alleen maar kennis zal zijn, maar vooral ook praktijk in ons leven (Jakobus 1:22).

*Dit is natuurlijk een sterke oversimplificering van zo’n proces, maar het punt is denk ik wel duidelijk.