De gedachte achter verkering en daten

“Daarna gebeurde het dat hij een vrouw in het Sorekdal lief kreeg, en haar naam was Delila.” Richteren 16:4

Jeff en Marge Barth geloven op grond van de Bijbel dat God één man en één vrouw maar voor één doel samenbrengt, namelijk voor een huwelijk, en voor geen enkele andere relatievorm. Zij hebben in de vorm van hun persoonlijke gezinsverhaal een boodschap over Bijbelse relaties voor het huwelijk verwoord. Ze wonen in Vermont (VS) met hun drie zoons en twee dochters. Inmiddels zijn de oudste twee zoons getrouwd en hebben ze al meerdere kleinkinderen. Een deel van het getuigenis dat zij geschreven hebben over hun gezin gaat over het vermijden van de westerse verkeringspraktijk. Zij wisten jaren geleden dat ze als ouders hun kinderen nooit zouden toelaten om verkering te krijgen zoals de wereld dat doet. Uit hun eigen wereldse opvoeding hadden ze geleerd dat door de westerse verkeringspraktijk niet alleen emoties en gevoelens van eigenwaarde worden beschadigd, maar ook dat met name door het hebben van verschillende relaties na elkaar, je niet leert je aan de ander te binden. Hierdoor zul je eerder huwelijksproblemen krijgen en is de kans op scheiding groter.

Jeff en Marge Barth geloven op grond van de Bijbel dat God één man en één vrouw maar voor één doel samenbrengt, namelijk voor een huwelijk, en voor geen enkele andere relatievorm.

Het concept van verkering is dat als je niet tevreden (meer) bent met sommige eigenschappen van de ander, je een andere relatie probeert, in de hoop dat die relatie wel stand zal houden. Volwassen christenen weten dat zij zich door moeilijkheden en problemen in hun huwelijk heen moeten worstelen en niet hun man of vrouw moeten verlaten.

Jeff en Marge vinden het erg belangrijk voor hun kinderen dat zij samen met hun ouders leren om karakters te kennen en te onderscheiden. Deze beoordeling van het karakter moet allang zijn aangeleerd voordat er wordt gedacht aan een jongen of een meisje, of het nu gaat om een ‘courtship’, kennismaking of gewoon vriendschap in de hoop dat dit een blijvende relatie zal worden. Zij zien dat verkering ook een manier is om het karakter van de ander te beoordelen, maar tegelijk zien zij daarin de gebrekkige beredenering dat men doorgaans niet echt serieus van plan is met de ander te trouwen. Om zo met relaties te spelen creëert, volgens deze ouders, jeugdige passie en emoties, waarvan de Bijbel zegt: ‘Maar ontvlucht de begeerten van de jeugd’ (2 Tim. 2:22a).

Jeff en Marge zien dat deze wereldse gezindheid verkregen wordt door regelmatig contact met of betrokkenheid op het andere geslacht. Dit contact vindt plaats op emotioneel niveau met of zonder de intenties om jeugdige verlangens, passies of emoties te laten prikkelen of mee te kunnen spelen. Jeff en Marge stellen dat wat ooit als flirten werd beschouwd nu verkering genoemd wordt, zelfs in christelijke kringen.

Jeff en Marge zijn als ouders zeer voorzichtig geweest op het gebied van verkering. Zij hebben hun kinderen geleerd dat daten en flirten in strijd zijn met wat de Bijbel leert. En ze hebben geprobeerd hun kinderen inzicht te geven in hoe een wereldse gezindheid ontstaat op het gebied van relaties. Dochters moeten in hun daden en gedrag discreet en bedeesd zijn – niet brutaal, onafhankelijk of ‘Mevrouw Persoonlijkheid’ (zie 1 Tim. 2:9). Een meisje dat flirterig is, is niet bescheiden in haar gedrag. Integendeel, ze zal zich vrij voelen om met verschillende jongens een gesprek te voeren of met hen om te gaan; niet wetende dat deze vriendelijkheid jongens vaak aantrekt en een verkeerde houding kan stimuleren bij beiden. De jongens kunnen met de emotionele reacties van een jonge vrouw gaan spelen en haar daardoor meetrekken. Daarom hebben Jeff en Marge hun dochters geleerd om erover te praten als er een jongen was die toenadering zocht en om de betreffende jongen naar hun vader te sturen. Op deze wijze kon Jeff als vader zijn dochters geestelijk beschermen en hen helpen de ander op waarde te schatten. Hetzelfde gold voor hun zoons die geconfronteerd werden met meisjes die toenadering zochten. Boaz prees Ruth voor deze deugdzame kwaliteit: ‘doordat u geen jongemannen nagelopen bent, geen arme en geen rijke’ (Ruth 3:10b).

Jeff en Marge leerden hun kinderen om niet te flirten met iemand van het andere geslacht. Ze leerden hen het gesprek met iemand van het andere geslacht kort te houden en op een vriendschappelijk niveau. Belangrijk is dat jonge mensen beseffen dat aantrekkingskracht ook getriggerd kan worden door simpele dingen als oogcontact, samen in een kamer zijn, een spel of sport doen en samen bij jeugdbijeenkomsten zijn.

Jeugdige passie is erg verslavend voor jonge mensen, en als ze eenmaal van dit soort van emotionele vriendschap met het andere geslacht hebben geproefd, willen ze er meer van. Soms gebeurt het zelfs dat ze hun ouders, familie of andere vrienden van hun contacten uitsluiten. Dit kan leiden tot rebellie. Jeff en Marge zijn erg voorzichtig om hun tieners met regelmaat naar een jeugdbijeenkomst te sturen omdat dit romantische verlangens kan voeden en hun nabijheid met hen als ouders zou verminderen. Eerst twijfelden ze of ze hier goed aan deden, maar het leek erop dat God een weg in gedachten had die puurder en minder verleidelijk zou zijn. Ze zien nu die mooie vruchten van hun besluit: hun oudste kinderen zijn uiterst voorzichtig door de jaren van jeugdige verleidingen gegaan (2 Tim. 2:22), ze waren vol zelfbeheersing en keken ingetogen aan tegen het huwelijk.

Jeff en Marge wijzen erop dat een recente studie heeft laten zien dat de grootste aantrekkingskracht tussen een man en een vrouw getriggerd wordt door gesprekken (zelfs meer dan uiterlijk, make-up, en haarstijl etc.). Hoe dieper het gesprek, hoe dieper de aantrekkingskracht. Zowel de ‘koppige man’ en de ‘vreemde vrouw’ gebruiken vleiend taalgebruik of onechte schijn en lof om anderen in een gesprek te behagen (zie Spr. 5:3, 6:12,13 en 7:5). Jeff en Marge pleiten ervoor om zonen en dochters te trainen om alert te zijn op jongeren die uit zijn op een on-Bijbelse relatie. Sommigen proberen de onderlinge contacten tussen jonge christenen te vergoelijken. Zij zeggen dan dat het alleen maar broeders en zusters zijn in de Heere en dat zolang de jonge mensen zuivere motieven hebben, er weinig verleiding kan zijn. Dit is ten dele waar en enkele gesprekken zijn goed, maar Jeff en Marge geloven dat te veel gesprekken op regelmatige basis kunnen leiden tot jeugdige verleidingen. Ze zien hierin een voorbode voor een te grote mate van vriendelijkheid naar het andere geslacht zowel in privé, als op school en op het werk, ook als ze later getrouwd zijn. Jeff en Marge signaleren dit als de levende praktijk in de samenleving om ons heen, die de wortel is van de morele achteruitgang van de westerse samenleving. Ze stellen dat christenen hier verstandiger mee om zouden moeten gaan en het goede voorbeeld aan de wereld om ons heen zouden moeten laten zien.

Jeff en Marge geloven dat Paulus’ richtlijnen voor een man om een vrouw niet ‘aan te raken’ over dit onderwerp gaat. ‘Het is goed voor een mens om geen vrouw aan te raken’ (zie 1 Kor. 7:1b). Het woord ‘aanraken’ betekent in het Grieks in het algemeen dat het contact niet te diep of te intiem moet zijn, maar het betekent ook iets ‘te ontsteken’. Het gaat dan over de toevallige ontmoetingen die vaak voorkomen in elke dag van onze samenleving, die gevoelens ontsteken. Paulus zegt dat het niet goed is om te veel van dit soort contacten te hebben; het kan leiden tot grotere verleidingen. Hij wist ook dat dit contact soms onvermijdelijk was en daar is dan wijsheid voor nodig om dit soort contact minimaal te laten plaatsvinden tussen christenen.

Jeff en Marge willen zichzelf en hun kinderen niet in situaties laten brengen waar de verleiding op de loer ligt. Ze willen hun kinderen juist de mogelijkheid bieden om potentiële huwelijkskandidaten in een beschermde omgeving te ontmoeten. Deze handelswijze heeft bij hun oudste twee al tot een gezegend huwelijk geleid. Ook hebben ze God zien werken door andere ouders heen, vooral door vaders in samenwerking met moeders, om hun kinderen te sturen zodat ze op de goede plek zouden zoeken naar een huwelijkskandidaat.