Gaan we het lijden uit de weg?

Misschien is het goed om eens na te denken over de vraag in hoeverre wij bereid zijn te lijden omwille van ons geloof in de Here Jezus. Of gaan we dit lijden juist uit de weg?

Vergeleken met het lijden van christenen onder communistische en islamitische regimes is ons lijden voor het Evangelie nog niet zo heftig. Toch zal iedereen die de Here Jezus volgt en vasthoudt aan het hele Woord van God, dit lijden kennen, soms zelfs in eigen kerk of gemeente.

Kruisdragen
Kijk maar eens in Marcus 8:27-38. Daar onderwijst de Here Jezus Zijn discipelen over Zijn aanstaande lijden en sterven. Vervolgens roept Hij ook de schare tot Zich en zegt dan: “Indien iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelf, neme zijn kruis op en volge Mij.” (NBG)

Wie Hem volgt, zal het lijden niet bespaard blijven. Daarover was de Here Jezus heel duidelijk. Zo sprak Hij in Johannes 15 over de haat van de wereld die dan ons deel zal zijn. Waarom? “Omdat gij van de wereld niet zijt en Ik u uit de wereld heb uitgekozen. (…) Indien zij Mij vervolgen, zij zullen ook u vervolgen.”

Denk ook eens aan wat Paulus te horen kreeg nadat hij door de Here was stilgezet op de weg naar Damascus: “Ik zal hem tonen hoeveel hij lijden moet ter wille van Mijn Naam” (Handelingen 9:16). En 1 Petrus 2:19 zegt: “Want dit is genade, indien iemand, omdat hij met God rekening houdt, leed verdraagt, dat hij ten onrechte lijdt.” Dit is geen boodschap die wij graag brengen en horen in onze samenkomsten. Dat kan mensen afschrikken. Nee, dan trekken we ze liever met laagdrempelige diensten.

Als we niets van dit lijden in ons leven ervaren, mogen we ons wel afvragen of we Hem wel echt volgen.

Zou het kunnen zijn dat we zo gespitst zijn op het binnenhalen en binnenhouden van mensen, dat we niet eerlijk meer zijn over de prijs van het volgen van de Here Jezus? Als we niets van dit lijden in ons leven ervaren, mogen we ons wel afvragen of we Hem wel echt volgen.

Uitweg
Het gevolg van zo’n eenzijdige boodschap kan zijn dat we gaan proberen om lijden, haat en afwijzing te voorkomen. Dan moeten we ons soms in allerlei bochten gaan wringen om de Bijbel zo uit te leggen dat het voor iedereen acceptabel is.

Voorbeelden hiervan zijn niet zo moeilijk te noemen. Wanneer het gaat over vragen rond schepping en evolutie, weet je dat het vasthouden aan het historische Adam en Eva moeilijk ligt. Een uitweg is dan te vinden door te stellen dat het maar de vraag is of er wel een historische Adam en Eva zijn geweest, en dat het alleen gaat om de boodschap dat Gods hand zichtbaar is in de schepping. Rond vragen over seksualiteit zie je hetzelfde gebeuren. Het is niet zeldzaam dat de liefde sterker wordt benadrukt dan dat daadwerkelijk gezocht wordt naar wat Gods Woord erover zegt. Nog een derde voorbeeld gaat over vragen rondom het bestaan van een letterlijke hel. Ook hier zie je dezelfde soort ontwikkeling, waarbij kerkleiders regelmatig voorop gaan in het plaatsen van vraagtekens.

Niet schamen
Wie de Bijbel erop naslaat, ziet dat de apostelen in tijd van het Bijbelboek Handelingen helemaal niet zo bang waren om te lijden vanwege de boodschap die ze brachten.

Ze verheugden zich er zelfs over dat ze “waardig geacht waren, omwille van Zijn Naam schandelijk behandeld te worden” (Hand. 5:41). We kunnen nu nog voor Hem lijden. Straks in de eeuwigheid kan het niet meer.

We kunnen dit lijden voorkomen door de Here Jezus te verloochenen. En soms is het verleidelijk om dat te doen. “Maar,” zegt Hij in Mattheüs 10:33, “al wie Mij verloochenen zal voor de mensen, die zal ook Ik verloochenen voor Mijn Vader Die in de hemelen is.” Laat dit een aansporing voor ons zijn en voor al onze leiders en voorgangers om volledig vast te houden aan het Woord van onze God. Om ons niet te schamen voor het Evangelie, wat het ons ook kan kosten. Laten we er maar rekening mee houden dat de toekomst er, wat dat betreft, niet makkelijker op zal worden. Hoe lang zullen we nog vrij zijn om de Here Jezus Christus als de enige weg tot behoud te verkondigen in het openbaar?

Bron: Het Zoeklicht