Geloof en gevoel

Wij worden behouden door het geloof, niet door het gevoel. Toch is er een nauw verband tussen heilig geloof en geheiligd gevoel, net zoals tussen de steel en de bloem. Het geloof is stabiel als de steel, die steeds in de grond geworteld blijft. Het gevoel is veranderlijk en heeft zijn verschillende tijden: uit de bloembol komt niet altijd een groene steel en nog minder draagt zij altijd een kroon van bloemen.

Het geloof is de boom, de eigenlijke boom. Ons gevoel is het kleed waarin de boom zich in de verschillende jaargetijden vertoont. Soms is onze ziel vol bloesems en bloemen en gonzen de bijen er vrolijk, terwijl ze in ons hart de honing verzamelen. Dan getuigt ons gevoel van het leven van het geloof zoals de knoppen in de lente getuigen dat de boom leeft.

Misschien neemt ons gevoel nog in kracht toe, maar misschien beginnen wij na zo’n zomer van genot te verdorren als de gele herfstbladeren. Ja, soms kan de winter van de vertwijfeling en wanhoop ieder blad van de boom laten afvallen en dan staat ons arme geloof daar als een stam zonder bladeren en zonder teken van bloei. Maar toch, zolang de boom van ons geloof staat, zijn wij behouden. Of het geloof bloeit of niet, zolang het maar aanwezig is, zijn wij behouden. Toch zouden wij een serieuze reden hebben het leven van het geloof te wantrouwen als het niet soms bloesems van de blijdschap en vruchten van de heiligheid voortbracht.

Bovenstaande tekst is aangepast naar hedendaags Nederlands en geciteerd uit het boekje ‘Korenaren 
tussen de schoven opgelezen’ van C.H. Spurgeon, Uitgeverij “De Banier”, Utrecht 1988.