Haat God onze biddag?

Toen ik gisterenavond laat naar huis reed kon ik deze gedachte niet uit mijn hoofd krijgen. Terwijl de regen steeds harder tegen de ramen van mijn auto kletterde en het verkeer steeds langzamer begon te rijden vanwege de stortbuien, echode deze vraag door mijn hoofd. Wat vind God eigenlijk van onze biddag voor gewas en arbeid? Waarom zou God onze gebeden eigenlijk weer verhoren? Waarom zou Hij ons als rijke Christenen eigenlijk opnieuw zegenen met een goed salaris, een gespekte bankrekening en een mooie baan?

En toen het tegen middernacht steeds donkerder werd en de hoosbuien steeds harder neer begonnen te vallen en mijn auto door de wind heen en weer werd geslingerd, voelde ik me inwendig precies hetzelfde. Langzaam kwam het bange antwoord op deze vraag in me op. Nee, ik denk het niet. Ik denk niet dat God een behagen heeft in onze biddag. Ik ben zo bang dat God van onze biddag hetzelfde moet zeggen als van de feestdagen in Israël: “Ik haat, Ik versmaad uw feesten. Uw bijzondere samenkomsten kan Ik niet luchten.”(Amos 5:21)

Waarom zou Hij ons als rijke Christenen eigenlijk opnieuw zegenen met een goed salaris, een gespekte bankrekening en een mooie baan?

Aardse schatten
Als Christelijk Nederland zijn we al jarenlang bezig met het verzamelen van schatten op deze aarde. Het ene huis is nog groter dan het andere en rijen met dikke auto`s voor de kerken op zondag worden steeds groter. Meer en meer ontvangen we van God, en meer en meer wordt er geïnvesteerd in onszelf. Jarenlang sparen we om ons huis opnieuw te kunnen verbouwen, en duizenden euro`s worden omgezet in peperdure vakanties. Groter,  mooier en duurder moet het worden. De kerken, die God heeft ontworpen als reddingsposten om daarmee verdrinkende mensen uit de oceaan van deze ondergaande wereld te redden, zijn veranderd in comfortabele rusthuizen, van alle gemakken voorzien. Heerlijk om elke zondag even uit te komen rusten. En dan komt de dankdag, en allemaal gaan we blij naar de kerk om God te bedanken voor dit alles. Wat een voorspoed, wat een zegen, wat zorgt onze God toch goed voor ons.

Maar wat betreft de hemelse schatten?
En het koninkrijk van God? Wat doen we daar mee? Herinneren we ons de woorden van de Heere Jezus nog? “Verzamel geen schatten voor u op de aarde, waar mot en roest ze verderven, en waar dieven inbreken en stelen; maar verzamel schatten voor u in de hemel, waar geen mot of roest ze verderft, en waar dieven niet inbreken of stelen.”(Matth. 6:19-20) Wie denkt hier nu nog aan? Wie leeft er nog met de eeuwigheid op zijn ogen gestempeld? Wanneer is het de laatste keer dat we de woorden uit Lukas 12 serieus hebben genomen? “Verkoop uw bezittingen en geef de opbrengst weg als liefdegave.”  Of zijn we zo goed geworden in het nuanceren en contextualiseren van de Bijbel dat deze woorden geen enkele betekenis meer hebben? Laten we nu eens heel eerlijk in de spiegel kijken; welke rijkdommen hebben we het afgelopen jaar opgegeven zodat we meer konden geven aan het koninkrijk van God? Welke dingen kunnen we ons nu niet meer permitteren omdat we ons geld hebben besteed aan zending? 

Laten we nu eens heel eerlijk in de spiegel kijken; welke rijkdommen hebben we het afgelopen jaar opgegeven zodat we meer konden geven aan het koninkrijk van God?

Het probleem is dat heel veel mensen wel náár het kruis willen, maar niemand wil áán het kruis. Vergeving van zonden willen we allemaal, maar een stervend leven, achter de Heere Jezus aan, is een stuk minder aantrekkelijk. Een leven als pelgrim, als een reiziger die niet leeft voor zichzelf maar voor de Heere Jezus.

Word wakker!
Het wordt echt tijd dat we wakker worden! O zeker, we moeten biddag houden, we moeten bidden om schatten. Maar met maar één doel: om al deze aardse schatten om te zetten in hemelse schatten. Het is hoog tijd om biddagen te houden, biddagen, boetedagen, huildagen. Net als in de tijd van Jakobus. In zijn tijd was er precies hetzelfde aan de hand. Laten we luisteren naar zijn woorden en ons bevend bekeren.  “Nu dan, rijken, huil en jammer over al de ellende die u overkomt. Uw rijkdom is vergaan en uw kleren zijn door de motten aangevreten. Uw goud en zilver is verroest en hun roest zal een getuigenis tegen u zijn en uw vlees als een vuur verteren. U hebt schatten verzameld in de laatste dagen.”(Jak. 5: 1-3) 

Zendelingen wachten en miljoenen gaan verloren
Ik heb de laatste weken tientallen mensen gesproken die nadachten over zendingswerk. Allemaal mensen met een brandend hart voor verloren zielen. Maar ook allemaal met hetzelfde probleem: geen geld. Waar zijn de mensen die zenden? Waar zijn de Christenen die een zelfopofferende levensstijl leven? We hebben met z’n allen geld genoeg. Het is voor ons nu niet de tijd om te rusten en het ons gemakkelijk te maken. Er moeten zielen gered worden! Volken moeten het Evangelie horen en de miljoenen onbereikten moeten bereikt worden! De tijd om te rusten en te genieten komt nog. Maar nu is het de tijd om wakker te worden uit onze slaap en te gaan leven voor de Eeuwigheid.

En met dit alles zeg ik echt niet dat we nooit eens iets voor onszelf mogen kopen. Maar wat is onze levenshouding? Hoe mooi is ons leven in het licht van de eeuwigheid? 

De enige manier waarop God weer een behagen zal krijgen in onze biddagen is wanneer we gaan bidden om hemelse schatten.

De enige manier waarop God weer een behagen zal krijgen in onze biddagen is wanneer we gaan bidden om hemelse schatten. Schatten die niet meer vergaan. En als we aardse schatten ontvangen, moeten we stoppen met ons aardse leven zo heerlijk mogelijk te maken, maar onze aardse schatten omzetten in hemelse schatten. Wanneer we op déze manier leven, heeft God zeker een behagen in onze biddagen. Dan zijn onze gebeden als een heerlijke geur in de neusgaten van God, en dan zal Hij ze zeker verhoren!