Intimiteit in je relatie

Intimiteit is iets wat je van jongs af aan ontwikkelt. Het is een eigenschap van de mens om een ander vertrouwen te kunnen geven en dichtbij te kunnen laten komen. Een ander persoon mag binnen jouw persoonlijke grenzen komen op geestelijk, psychisch en lichamelijk gebied. Per verhouding is dit heel verschillend. Bij een jonge baby is intimiteit op emotioneel en lichamelijk gebied van groot belang. Het vasthouden en knuffelen van de baby, het ingaan op zijn fysieke behoefte en het troosten van de baby. Je bouwt als ouders daardoor een band op met je kind. Naarmate het kind ouder wordt zal de lichamelijke intimiteit andere vormen aannemen en zal er meer intimiteit ontstaan op psychisch en geestelijk vlak. Ook tussen broers en zussen bestaat een vorm van intimiteit. Dit kan per gezin heel verschillend zijn. In het ene gezin is men bijvoorbeeld totaal niet gewend om elkaar aan te raken, terwijl in een ander gezin veel geknuffeld wordt en aanraking heel normaal is (zonder verkeerde bedoelingen). In vriendschappen bestaat ook een bepaalde mate van intimiteit op geestelijk, psychisch, emotioneel en lichamelijk vlak. Als er sprake is van een diepe vriendschap en geestelijke gemeenschap, laat je iemand tot op zekere hoogte binnen je persoonlijke grenzen komen. Je geeft iemand je vertrouwen, je deelt iets van je innerlijk met de ander. Ook een schouderklop of een arm om je schouder kan behoren tot intimiteit in een vriendschap.

Het huwelijk is de plaats waar de intimiteit tot het hoogtepunt komt.

We zien dus dat er veel variaties zijn in de vormen van intimiteit en dat intimiteit van belang is in het opbouwen van een relatie. Het huwelijk is de plaats waar de intimiteit tot het hoogtepunt komt. De vertrouwelijkheid op geestelijk, psychisch, emotioneel en lichamelijk gebied kan volkomen ontplooien en tot uitdrukking komen. Intimiteit is een proces dat groeit en dat voor het huwelijk al begint in het leren kennen van elkaar. Je laat de ander steeds dichterbij komen in je innerlijke leven, waardoor je de ander vertrouwen geeft. Dit schept een sterke band. Als deze band te sterk wordt voor het huwelijk kan het stel het heel moeilijk krijgen in de periode van wachten op het huwelijk. De emotionele verbondenheid is dan zo sterk, dat het erg moeilijk is om elk naar zijn of haar eigen plekje te gaan na de regelmatige ontmoetingen. De pijn die je hierin ervaart kun je niet voorkomen. Het is een natuurlijk gevolg van verbondenheid en je verlangt ernaar om bij elkaar te zijn. Dit maakt je juist rijp voor het huwelijk. Maar omdat je nog niet volledig bij elkaar kunt zijn is het verstandig om heel voorzichtig te zijn in het verdiepen van de emotionele intimiteit. Tijdens de ontmoetingen is het daarom goed om de realiteit voor ogen te houden dat je nog niet getrouwd bent en dat het moment van uit elkaar gaan weer komt. Het is van belang om bewust persoonlijke grenzen te hanteren in de intimiteit en stapje voor stapje verder te gaan. Laat de vriendschap niet ineens de diepte in schieten, maar graaf beetje bij beetje dieper voor een vast fundament. En laat ook de emotionele overgave aan de ander pas ten volle komen als de huwelijksdag aangebroken is.