Jong, vurig en geroepen: wat nu?

Herken jij jezelf in deze titel? Ben jij een jongeman of jonge vrouw en verlang je ernaar om Christus te volgen in deze wereld? Heb jij het vurige verlangen om de Heere te dienen op de plaats die Hij je geeft? Of dat nu is in een plaatselijke gemeente, in de jungles van Afrika, op de toendra`s in Rusland of als moeder thuis. Dan heb ik vandaag een boodschap uit het Woord van God voor jou. Een boodschap waarvoor ik me totaal onbekwaam voel om die te brengen. Een boodschap die ik net zo goed tegen mezelf uitspreek als tegen jou. En toch voel ik me gedrongen om dit te zeggen. Omdat juist radicale volgelingen van Jezus deze boodschap nodig hebben. En omdat ik deze boodschap in deze tijd zo weinig om me heen hoor. Wat ik bedoel is dit: het is onze primaire taak als jongeren om God te leren kennen, om alleen te zijn met Hem. Juist in de jonge jaren van ons leven moeten we ons hiermee bezighouden. Wanneer wij als jongeren iets in deze verloren wereld willen bereiken zullen we eerst een persoonlijke relatie met God moeten hebben waarin we ernaar jagen, streven en zoeken om Hem meer en dieper te leren kennen.

Vanaf het moment dat ik dit voor het eerst hoorde is mijn leven echt veranderd. Wanneer we bidden met het verlangen om Hem te ontmoeten zal ons gebedsleven drastisch veranderen. Wanneer we bidden met de verwachting dat Hij ons bezoekt en Zichzelf aan ons laat zien, zal bidden niet saai blijven. Dan blijft het geen opzenden van een vragenlijst naar de hemel, maar communicatie met de Schepper van dit universum.

Wanneer we bidden met het verlangen om Hem te ontmoeten zal ons gebedsleven drastisch veranderen. Wanneer we bidden met de verwachting dat Hij ons bezoekt en Zichzelf aan ons laat zien, zal bidden niet saai blijven.

Honger naar God
Een heel bijzonder voorbeeld van deze honger naar God vinden we bij Mozes. Oké, even wat achtergrondinformatie. Mozes had al 40 jaar in de woestijn doorgebracht, alleen met zijn schapen en God. Hij had God ontmoet bij de brandende doornstruik. Hij had in de naam van God de meest bizarre en bovennatuurlijke wonderen gedaan. Hij had de wet van God gekregen. Hij was de middelaar tussen God en een heel volk. Er staat van hem geschreven dat God met hem sprak als met een vriend (Exodus 33:11). Dit is dus de achtergrond van Mozes. Ik denk dat er niemand in het Oude Testament meer van God heeft gezien dan Mozes. Toch is het deze Mozes die aan God vraagt om Zijn heerlijkheid te laten zien (Exodus 33:18).Het was voor Mozes onmogelijk om verder de woestijn in te trekken zonder dat hij de heerlijkheid van God had gezien.

Als het voor Mozes al onmogelijk was om verder te reizen zonder meer gezien te hebben van de heerlijkheid van God, hoeveel meer is het dan voor ons onmogelijk iets in deze wereld te gaan ondernemen zonder dat we eerst iets gezien hebben van de heerlijkheid van God? Iets wat we heel goed moeten beseffen is dat de mensen in onze gemeenten, de verloren onbereikte zielen en eigenlijk alle mensen in deze wereld, helemaal niets hebben aan ons verlangen naar evangelisatie. Ze hebben helemaal niks aan een vurige jongeman of een vurige jonge vrouw. Wat deze mensen nodig hebben is onze God. Ze hebben Jezus nodig, ze hebben de Vader nodig en ze hebben de Heilige Geest nodig.  En daarom moeten wij ons er in onze jonge jaren toe zetten om deze God meer en meer te leren kennen. We moeten leren om op Hem te wachten in de stilte. We moeten ons verdiepen in het woord van God. We moeten Hem zoeken in gebed. Zodat, wanneer het moment komt dat anderen onze hulp nodig hebben, wij ze wat te vertellen hebben van God. Een God die we kennen, een God met wie we hebben geworsteld. Een God die ons onvergetelijke momenten heeft gegeven, alleen, in de stilte met Hem. Jonge broeder, jonge zuster, wanneer wij iets willen betekenen in het koninkrijk van God zal er iets van diezelfde honger in ons hart moeten zijn. Die schreeuw van Mozes naar God, toon mij Uw aangezicht, toon mij Uw heerlijkheid. Laat me kennen! Ik wil U, U alleen!

God dieper leren kennen
Er is ons zo’n enorm dierbare schat toevertrouwd. We hebben de mogelijkheid gekregen om tot God te spreken en Hem te leren kennen. Om heel dicht bij Hem te zijn. Als we gewassen zijn door het bloed van Christus mogen we net als Mozes als een vriend tot God komen. Een bizarre en adembenemende gedachte. Een vriend van de God die heel dit universum heeft bedacht en gemaakt. Een vriend van de duizendmaal heilige God. Een vriend van de God die in plaats van ons Zijn eigen zoon heeft verbrijzeld (Jesaja 53:10). Ja, we mogen meer zijn dan een vriend, we mogen een kind zijn van deze God. Het besef dat we lieve Vader mogen zeggen tegen de God die zo heilig is dat wij niet eens kunnen blijven leven als we Hem zien. Wat een heerlijke waarheid, wat een geweldige genade! “Laten wij dan met vrijmoedigheid naderen tot de troon van de genade, opdat wij barmhartigheid verkrijgen en genade vinden om geholpen te worden op het juiste tijdstip” (Hebreeën 4:16).

Mooie verhalen zijn niet genoeg
Ik heb zelf een heel lange tijd gehad dat mijn geloof gebaseerd was op de ervaringen van anderen. Altijd als ik ging twijfelen of God wel bestond dacht ik aan de wonderen waar ik anderen over had horen vertellen. Maar daardoor heb ik één ding ontdekt. Wanneer de beproeving komt, is dit niet genoeg om staande te blijven. Er is meer nodig dan mooie verhalen om staande te blijven, als alle fundamenten onder je beven en je in ongeloof neer dreigt te storten. Als je door mensen om je heen wordt  uitlachen, en ze je voor gek verklaren wanneer je verteld dat je nog in een God gelooft. Als de duivel je aanvalt en je bang bent dat je alles zelf hebt bedacht. Op dat moment is het nodig dat we een persoonlijke relatie hebben met God. Dat we Hem kennen, dat we iets van Zijn heerlijkheid hebben gezien.

Er is meer nodig dan mooie verhalen om staande te blijven, als alle fundamenten onder je beven en je in ongeloof neer dreigt te storten.

Hoe lang moet ik bidden?
Misschien vraag je jezelf wel af: hoe lang moet ik nu bidden? Laatst hoorde ik een predikant ingaan op deze vraag.Hij zei: ”Bid totdat je met de dichter kunt zeggen: sweet hour of prayer (zoet uur van gebed)”. Hierin legde hij de nadruk niet perse op het woordje ‘uur’ maar meer op het woordje ‘zoet’. Ik denk dat hij hier een heel goed punt heeft. We moeten bidden totdat we weten hoe zoet het is om dicht bij God te zijn. Wanneer we bidden om uren te maken zijn we verkeerd bezig. Het doel van bidden is God ontmoeten en niet uren maken. Aan de andere kant geloof ik wel dat je iemand pas goed leert kennen als je er veel tijd mee doorbrengt. Zo ook met God, wanneer je veel tijd doorbrengt in gebed heeft God veel tijd om zichzelf aan je bekend te maken.

Bid daarom totdat je hart overstroomt van liefde tot God. Bid zodat God je kan breken. Bid zodat je zielen zult gaat zien in het licht van de eeuwigheid. Bid totdat je begrijpt wat Asaf zegt in psalm 73: “Maar wat mij betreft, het is voor mij goed dicht bij God te zijn.” Bid en houd vol totdat God geeft dat je hetzelfde kunt zeggen als Asaf. Grijp je vast aan de beloftes van God en worstel met Hem totdat Hij je de vervulling ervan geeft! Zoek Hem met heel je hart en je zult Hem vinden. God verlangt naar mensen die met veel vrijmoedigheid tot Hem komen. Wanneer we schuilend achter het bloed van het Lam tot God bidden, hoeven we geen kleine dingen van een grote God te verwachten.

Wanneer we schuilend achter het bloed van het Lam tot God bidden, hoeven we geen kleine dingen van een grote God te verwachten.

Ik ben ervan overtuigt dat dit één van de belangrijkste dingen is in ons leven als Christen. Hoe kunnen we spreken over de toorn van God als we hier zelf nooit iets van gezien hebben? Hoe kunnen we getuigen over de liefde van Christus als we nooit alleen zijn met Hem? Hoe kunnen we gaan preken over de Heiligheid van God wanneer we zelf nooit onze hoofden bedekken, voor God neervallen en roepen: Heilig, Heilig, Heilig is de Heere?! En daarom is het zo enorm belangrijk dat we onze jonge jaren veel alleen zijn met God. Heb daarom discipline en bid veel.

Hoe leer ik bidden?
Aan de andere kant wil ik ook iets anders zeggen. Misschien ben je een Christen die bijna nooit bidt. Je kunt nu veroordeeld voelen en daarom besluit je om vanaf nu elke dag 2 uur te gaan bidden. Ik kan je nu al vertellen dat dit zal mislukken. Je kunt morgen ook geen marathon lopen. Om een marathon te leren lopen moet je gaan hardlopen. Eerst een klein stukje en daarna kun je het geleidelijk opbouwen. Zo is het ook met bidden. Om te leren bidden moet je gewoon gaan bidden. De Heilige Geest wil ons leren bidden, maar Hij leert dit niet in een dag. Zet daarom elke dag een tijd apart die voor jezelf haalbaar is. Wanneer je dit doet zul je er vanzelf naar gaan verlangen om meer tijd met God door te brengen.

Als je in de Bijbel kijkt naar mensen die door God gebruikt zijn, zie je heel veel verschillen. De één was rijk, de ander arm. De één was altijd bang, de ander had een onverschrokken karakter. Sommigen waren jong en anderen oud. Er is eigenlijk maar één eigenschap die ze allemaal hadden. Ze voelden zich volledig afhankelijk van God en het waren allemaal mensen van gebed.

En daarom, of jij nu arm bent of rijk. Bang of moedig. Sterk of zwak. Belijd je totale afhankelijkheid van God en zoek Hem veel in gebed. Wanneer we onszelf zo opstellen kan God ons gebruiken in Zijn Koninkrijk. En alleen dan zullen we de diepe vreugde in het dienen van de Heere ervaren.