Met dank aan Job

Lezen in het boek Job is voor liefhebbers van dichtkunst een aangename bezigheid. Hoofdstuk 3 blinkt uit door bloemrijke taal waarmee de existentiële vraag naar de zin van het leven wordt gesteld. Vermoedelijk zal Job niet bezig geweest zijn met de vraag of zijn lijden anderen tot zegen zou kunnen zijn. En neem hem dat maar eens kwalijk! 
God heeft ervoor gekozen om Zijn woord te laten dragen door mensen waar wel één en ander aan mankeert. Jacob is de manipulator, Mozes de driftige moordenaar, Simson
 de hoerenloper, Gideon de aarzelende held, David de overspeler en ga zo maar door. Job is de loser. Maar we mogen hem dankbaar zijn. Welke vruchten plukken wij van zijn ervaringen?

In de eerste plaats een kijkje achter de schermen van wat zich aan ons mensenoog onttrekt. Dingen gebeuren nooit zomaar of toevallig. Veel van wat er zich in ons leven voltrekt, wordt geregisseerd vanuit een plek die wij niet kennen, maar waarvan we weten dat Iemand de 
touwtjes in sterke en liefdevolle handen houdt.
 De consequentie van deze hemelse regie is dat veel vragen onbeantwoord blijven.

Tegelijkertijd leert het ons dat lijden begrensd wordt. Een concentratiekampgevangene zou
 voor het oog van de kampbevolking door een sadistische SS-er worden mishandeld. “Hoe
lang zal ik je martelen?”, vroeg de beul. “Zolang als de hemel u dat toestaat”, was het
 antwoord. De woorden die Job gebruikt tegen God en de mensen om hem heen, klinken niet zoals wij zouden verwachten van een man van wie zo hoog wordt opgegeven. Job durft nogal wat te zeggen!

Bitterheid, opstandigheid en fatalisme wisselen elkaar af. Job steekt zijn verdriet niet onder stoelen of banken. Leed blijft gewoon leed. Wanneer God dan aan het evalueren slaat, verklaart Hij dat Job niet met zijn lippen gezondigd heeft. Er mag dus wat gezegd worden.
 God incasseert klachten, verdriet en bitterheid, mits deze aan Zijn adres worden gericht.
 Klagen tégen God is fundamenteel anders dan klagen óver Hem.

Job heeft onbedoeld en zeker ongewild een leven van lijden toebedeeld gekregen. Dit mag
 ons doen groeien in zowel de rijkdom van het kennen van God als van de paradox van de onbeantwoorde levensvragen.

“The greatness of our disappointment can be to block the door in one direction and open it in another.” – F.B. Meyer