Tips van een (herstellende) social media sukkel

Binnen enkele uren ging het verhaal rond op social media: een groep katholieke scholieren uit Kentucky had een inheemse Amerikaanse man lastiggevallen bij een pro-life demonstratie in Washington. Op twitter stapelden de veroordelingen zich snel op. Net zoals de aanklachten tegen de mensen die niet snel genoeg waren met hún oordeel. Al snel kwamen de onvermijdelijke doodsbedreigingen.

Slechts één dag later, net zo snel als het verhaal was ontstaan, werd het verhaal omgevormd. De grens tussen slachtoffer en dader werd vaag en nieuwe schuldigen werden toegevoegd aan het verhaal. Veel mensen die erg snel waren met hun veroordelingen wisten niet hoe snel ze nu hun excuses moesten aanbieden. Maar veel anderen zochten manieren om zichzelf klem te zetten achter het originele verhaal.

En, omdat wij in 2019 leven, bemoeide ook de president van Amerika zich ermee.

Als dit incident drie weken geleden gebeurd was, zou ik waarschijnlijk ook onderdeel zijn van de “eerst veroordelen, later sorry zeggen”-kant. Maar ik kreeg het voor elkaar deze warboel te ontwijken, niet omdat ik zo goed ben van mezelf, maar vanwege een belofte. Ik heb de belofte gemaakt om in 2019 “mijn tong te temmen” (Jakobus 3:7-8), vooral op social media.

Het is een verandering die veel te laat is. In januari 2007 begon ik met Facebook en in maart, dat jaar, met Twitter. In de tien jaren die volgden zag ik dat social media een plek werd voor zowel verbinding als scheiding. Ik zag hoe deze platformen ons de kans gaven om onszelf te uiten en ons bang te maken om te zeggen wat we echt denken. Ik kan niet zeggen dat ik door ook maar iets verrast was. Daarvoor had ik genoeg Marshall McLuhan en Neil Postman gelezen. Zo wist ik dat social media geen neutrale middelen zijn.

Maar die kennis hield me niet tegen om mee te doen in zondig gedrag. Ik wist dat ik ooit verantwoording zou gaan afleggen voor elk nutteloos woord dat ik publiceerde op social media (Mattheüs 12:36-37). En toch ging ik ermee door. Misschien is het omdat ik langzaam leer en dat ik daarom meer dan tien jaar nodig had om mijn social media gebruik aan te passen aan de Schrift.

In de hoop om anderen te helpen met mijn ervaring, wil ik vijf Bijbelverzen delen die mijn hart overtuigden en mij tot verandering dwongen:

#1 – ‘Wie kennis van zaken heeft, houdt zijn woorden in, en iemand met inzicht is bezonnen van geest’ (Spreuken 17:27).
In de offline wereld ben ik liever wat stilletjes en gereserveerd. Maar op het internet ben ik altijd praatziek en vrijpostig geweest. Volgens mijn Twitter statistieken, heb ik een gemiddelde van 3,7 tweets per dag, elke dag, al sinds ik twaalf jaar geleden met Twitter begon. Als je al die letters achter elkaar zou zetten, zou het een 750 pagina’s tellend boek vormen.

Als ik mijzelf had ingehouden had ik een paar kansen gemist om gevat te zijn of zelfs wijsheid te tonen. Maar ik had die tijd ook kunnen gebruiken voor zinvollere taken, zoals het lezen van Gods Woord – wat mij zou hebben geholpen om een man met een bezonnen geest te worden. Hoewel ik de verloren tijd niet terug kan krijgen, hoop ik in de toekomst mijn tijd vruchtbaarder te gebruiken.

#2 – ‘Wie zijn mond behoedt, bewaart zijn ziel, wie zijn lippen openspert, hem wacht de ondergang’ (Spreuken 13:3).
Elke maand horen wij wel van iemand van wie het leven geruïneerd is door een reactie op social media. Een harde, aanvallende of sarcastische mening wordt online gedeeld, bereikt vrienden en krijgt aandacht, wat resulteert in het verlies van iemands baan en levensonderhoud. Dat gebeurde mij bijna in een onverwachte situatie.

In 2016 was de voorzitter van een denktank (die toevallig een katholieke priester is), waar ik ook werk, gevraagd om te getuigen voor de Senaatscommissie van milieu en infrastructuur. Tijdens de ontmoeting kwam Barbara Boxer, de voormalig senator van Californië, met een tweet aanzetten van mij over Paus Franciscus.

De tweet was niet verstandig maar ook niet prikkelend. Toch deed Boxer alsof het schandalig was en gaf de indruk dat ik een anti-Katholiek vooroordeel had. Omdat mijn collega’s mijn achtergrond kenden en de context begrepen werd er gelukkig nooit meer iets over dit incident gezegd.

Maar hoe had zij een tweet van twee jaar geleden gevonden? Later drong het tot mij door dat iemand van haar staf door de social media accounts van het personeel van de denktank was gegaan, op zoek naar controversiële berichten. Iemand van de overheid was betaald om mijn tweets te lezen en te kijken of deze mijn organisatie zouden schaden.

Jarenlang had ik mijn “lippen opengesperd” en mijn vijanden een manier gegeven om mij kapot te maken.     

#3 – ‘Een opziener nu moet onberispelijk zijn, de man van één vrouw, beheerst, bezonnen, eerbaar, gastvrij, bekwaam om te onderwijzen, niet verslaafd aan wijn, niet vechtlustig, niet uit op schandelijke winst, maar welwillend, niet strijdlustig en zonder geldzucht’ (1 Timotheüs 3:2-3).
Mijn social media gebruik begon te veranderen aan het begin van 2017. Toen de church plant mij selecteerde om oudste te worden. In die tijd kende het team mij nog niet zo goed. Ik denk dat ze voor mij kozen omdat ik in het originele church plant team zat en dus voldoende capaciteiten zou hebben.

Maar wat als zij mij alleen hadden beoordeeld op basis van mijn posts op social media? Zouden ze nog steeds denken dat ik nuchter denk, respectvol ben en onberispelijk ben? Zouden ze denken dat ik gastvrij op Facebook was en niet ruziezoekend op Twitter?

Ik had nog nooit naar mezelf gekeken als iemand met twee gezichten of hypocriet. Toch probeerde ik de kant te laten zien van mezelf die ik dacht echt te zijn, terwijl ik online iets anders liet zien. Ik zou bijna blozen van schaamte als iemand van mijn kerk zou zeggen: “ik ben je gaan volgen op twitter”. Ik maakte me zorgen dat ze de echte-ik zouden gaan zien.

#4 – ‘Oordeel niet, opdat u niet geoordeeld wordt’ (Mattheüs 7:1).
Social media hebben ons een wereldwijd platform gegeven om onrechtvaardig te oordelen. We worden zelfs aangemoedigd te oordelen zonder dat we alle relevante feiten en informatie hebben. Zoals Kevin DeYoung over dit vers zegt:

Dit is het vers dat iedereen in onze wereld lijkt te kennen. Het wordt misbruikt en dat begrijpen we. Jezus zegt niet dat we onze hersenen uit moeten zetten, dat je niet kritisch mag denken of mensen en situaties mag beoordelen. Wat Hij zegt is dat de maat die jij gebruikt ook voor jouzelf gebruikt zal worden. Als je te snel conclusies trekt, jouw mening baseert op een eerste indruk en een oordeel velt zonder alle informatie, dan kun je verwachten dat mensen bij jou precies hetzelfde doen.

We worden ook regelmatig gestraft als het niet lukt om snel genoeg te oordelen:

Dit is een gigantische uitdaging in onze tijd van social media en Twitter rechtszaken. Het patroon is voorspelbaar. Het gebeurt de hele tijd en het is altijd treurig en moeilijk. Een serieuze beschuldiging wordt gemaakt tegen een hooggeplaatste of juist onbekend persoon. Misschien een predikant, een dokter, een politicus, een zwartgekleurde man of een politieagent. Soms lijkt de beschuldiging betrouwbaar, vaak heeft het meer weg van speculaties en achterklap. Hoe dan ook, het oordeel via Twitter zal volgen en mensen verwachten dat anderen ook een kant kiezen. Als je dat niet doet dan kun je verwachten dat je zelf aangevallen wordt: “Waarom zeg je niets? Hoe kun je nu je mond houden met deze beschuldigingen? Schaam je!” Als je niet meedoet, word je beschuldigd dat je de slachtoffers niet geloofd of niet geeft om rechtvaardigheid.

#5 – ‘Wie dan weet goed te doen, en het niet doet, voor hem is het zonde’ (Jakobus 4:17).
Net zoals jij, heb ik genoeg van dit soort artikelen gelezen. Ik knikte en was het eens met hoe ik me online zou moeten gedragen. Het was niet zo dat ik niet wist wat ik moest doen, ik verplichtte mijzelf alleen niet het goede te doen. Dit is het vers dat het verlangen aanwakkerde dat te veranderen.    

Dus nu ben ik dat aan het proberen. Misschien faal ik. Misschien vergeet ik mijn belofte en keer ik terug naar mijn oude gewoonte van zonde op social media. Als dat gebeurt zal iemand mij wijzen op deze bekentenis, en dan ben ik de sukkel.

Maar omdat ik echt Gods Woord wil gehoorzamen neem ik het risico. En omdat ik meer op Jezus wil lijken, zal ik ervoor strijden een goed soort dwaas te worden (1 Korintiërs 4:10).

Bron: The Gospel Coalition