Wat heeft liefde ermee te maken?

“Ik hou van jou!” Als de Amerikaanse regering een cent zou krijgen voor elke keer dat een Amerikaan die woorden uitsprak gedurende een dag, dan zou onze nationale schuld rond middernacht zijn afbetaald. Zo was het niet een paar generaties geleden. In die voorbije dagen was die uitdrukking moeilijk te krijgen. De acties die in overeenstemming zijn met die uitdrukking schenen echter veel meer in de mode te zijn geweest dan nu het geval is.            

In de eenentwintigste eeuw lijkt iedereen zijn eigen definitie van het woord “liefde” te hebben – van populaire talkshowhosts tot de verscheidenheid aan psychologen en zelfbenoemde popiconen, iedereen wil er wat over zeggen. Maar het gaat hen allemaal de pet te boven. En in een tijdperk waarin woorden veel luider spreken dan acties, is het hoog tijd dat we terugkeren naar de Enige Die echt “liefde” kan definiëren – Degene Die het gemaakt heeft:

“De liefde is geduldig, zij is vriendelijk, de liefde is niet jaloers, de liefde pronkt niet, zij doet niet gewichtig, zij handelt niet ongepast, zij zoekt niet haar eigen belang, zij wordt niet verbitterd, zij denkt geen kwaad, zij verblijdt zich niet over de ongerechtigheid, maar verheugt zich over de waarheid, zij bedekt alle dingen, zij gelooft alle dingen, zij hoopt alle dingen, zij verdraagt alle dingen. De liefde vergaat nooit.” 1 Korinthiërs 13: 4-8 (HSV)

Dit is het. Je zoektocht is afgelopen. Je hoeft niet verder te zoeken. Dit betekent dat we automatisch impliceren dat we alle attributen van de liefde die we in 1 Korintiërs 13 vinden, naar die persoon uitvoeren tegen wie we zeggen: “Ik hou van jou”. Doen we dat? Misschien wordt het tijd dat we aandacht schenken aan de vermaning van de apostel Johannes in 1 Johannes 3:18: “Mijn lieve kinderen, laten wij niet liefhebben met het woord of met de tong, maar met de daad en in waarheid.”

Ik denk dat het tijd wordt dat we wat minder praten over liefhebben en het gewoon beginnen te doen.

Ik denk dat het tijd wordt dat we wat minder praten over liefhebben en het gewoon beginnen te doen. Misschien word je bemoedigd door de woorden van dit gedicht dat ik jaren geleden schreef:

Heb me niet lief met woorden
Spreek van geduld
Toon me haast
Spreek van vriendelijkheid
Toon me gemeenheid
Wat een verspilling, wat een verspilling

“Ik ben niet jaloers”
Toch benijd je
“Ik ben niet opschepperig”
Maar je kin steekt in de lucht
“Ik ben niet onbeleefd”
“Ik ben niet egoïstisch”
Maar dat is niet wat je laat zien

Praat over rust
Praat over vrede
Loop in boosheid
Loop in woede
Spreek vergiffenis
Maar stop niet
Wrok te koesteren
In je ouwe dag

“Ik haat ongerechtigheid”
Zeg je
Maar je juicht het toch toe
Elke dag
“Ik haat leugens”
Maar je bedenkt
Geheime plannen
En vals spel

“Ik blijf bij je”
“Ik geloof in je”
“En hoop het beste”
Maar in de tijd van problemen
Wordt dit helemaal niet laten zien

Hou dus niet met woorden van mij
Want woorden zullen niet zegevieren
Heb me lief in daad en waarheid
Want ware liefde zal niet vergaan

Kun je als reactie op de twee grootste geboden – God liefhebben en mensen liefhebben (Markus 12:28-31) – een grotere manier bedenken om die liefde te tonen dan door de verkondiging van het evangelie? Terwijl velen van ons gemakkelijk onze liefde voor de Heer en onze naaste verklaren, hoe vaak laten we dat eigenlijk zien door genoeg om hen te geven om het evangelie te delen?

Kun je als reactie op de twee grootste geboden een grotere manier bedenken om die liefde te tonen dan door de verkondiging van het evangelie?

Laten wij, door Gods genade, besluiten om te beginnen met het tonen van liefde in daad en in waarheid.