Stop met doen alsof!

Reputatie: stel je eens voor, ik ken de meeste van jullie niet, maar stel je voor dat ik je zou gaan interviewen. Misschien zou ik de mensen die dichtbij jou staan interviewen, je vrienden die met je mee zijn gekomen vandaag, en ik zou hen vragen: Vertel mij eens iets over … ‘David’ …, of hoe je ook heet. En ik zou je vrouw, je kinderen, je vrienden, de mensen met wie je werkt, vragen: “Vertel mij eens over zijn relatie met God. Vertel me over hoe hij is. Vertel me: wie is deze man?” Denk daar eens over na. Als ik de mensen zou interviewen die dichtbij jou staan, wat zouden zij zeggen? Wat als ik de mensen in deze kerk zou interviewen over jou, wat zouden zij mij vertellen? Denk daar eens over na.

Sommige mensen in deze kerk zouden hele mooie dingen over jou zeggen toch? Mensen van de zondagschool, mensen waarmee je op reis bent geweest, mensen die bij je aan tafel hebben gezeten, denk eens na over wat zei mij over jou zouden vertellen. Wat zouden zij zeggen? Wat is jouw reputatie? Misschien kent pastor John jou en ik zou vragen: vertel mij eens iets over hem, wat je over hem weet. Vertel me over deze vrouw, wat weet je van haar? Denk na over het rapport dat ik zou krijgen door die mensen te interviewen. Heb je dat in je hoofd? We hebben best een idee wat zij ongeveer zouden zeggen. Nou stel je voor dat God mij zou toestaan om nu heel even de aarde te verlaten, om voor Zijn troon te komen, en ik zou Hem even mogen interviewen en Hem vragen over jou stellen: “Vader, vertel mij over ‘David’, hoe zijn Uw gedachten over Hem? Over zijn handelingen, zijn leven, zijn liefde voor U?” en ik zou dat rapporteren. Hoe zouden deze twee rapporten eruitzien? Zou het ene rapport, waarin staat wat je vrienden en familie en de mensen om jou heen over jou zeggen, veel positiever zijn dan wat God over jou zou zeggen? Als dat zo is, zou het dan zo kunnen zijn dat je je meer hebt drukgemaakt over je reputatie dan over je karakter en over wie je echt bent, tegenover God? Je hebt bewust jezelf beter voorgedaan dan je eigenlijk bent, tegenover sommige mensen. Op die manier heb je een reputatie weten te creëren, voor jezelf, die inderdaad vals blijkt te zijn, als we voor God komen te staan. En we weten het. We weten wat God over ons zou zeggen. Natuurlijk kunnen we onszelf soms ook misleiden, maar meestal weten we het eigenlijk wel toch?

Dit is ook wat Hij (Jezus) zegt tegen deze mensen. Dit is ook waarom dit vers mij zo dierbaar is, want ik heb op dit moment een reputatie. En ik wil dat mijn leven ermee overeenkomt. Ik wil niet dat God aan het einde zegt: “Wauw, ziet er goed uit man, meneertje ‘uitzinnige liefde’’, snap je? Maar als Jezus mijn naam zou belijden en zou zeggen: “Francis, hij hield van Mij.”, “Vader, engelen, hier is Francis, hij hield van Mij. Hij ging niet de andere kant op, hij heeft het uitgeleefd.” Is dit niet wat je het liefste zou horen? Dat Jezus dát zou zeggen, dát streven we na. Als het overkomt en je denkt: ‘Wauw, deze kerel kent mij niet eens, dit is confronterend’, dan is dat omdat ik dát wil voor jou! Er zit zoveel dwaasheid in het doen ‘alsof’ als er zoiets belangrijks op het spel staat. Soms zeg ik tegen mensen: “Waarom zou je doen alsof?”

Neem het eens mee naar het einde, naar het absolute einde: Je hebt iedereen voor de gek gehouden! Fantastisch! Je gaat dood en je komt in de hel, en je denkt: ‘Ja, maar iedereen dénkt dat ik in de hemel ben! Is dat je doel? Hoe lang gaat die blijdschap duren? Mensen, het is tijd om eerlijk te worden. Het wordt echt tijd voor ons om eerlijk te worden over sommige zaken van ongeloof, over de angst om ons over te geven, over sommige zorgen die we hebben, over de tegenstelling tussen wat we zien in de het Nieuwe Testament en wat we zien in ons leven.