Wekelijks Woord door Paul Tripp


Het ‘Jezus en ik’ christendom


Leef jij een geestelijk geïsoleerd leven?

Hoeveel van jouw mede-christenen weten werkelijk af van de grootste valkuilen en verleidingen in jouw leven? Hoeveel oprechte en nuttige gesprekken heb je de afgelopen tijd gehad over deze zaken?

Binnen het lichaam van Christus, wat eigenlijk bedoeld is om te fungeren als de meest open en oprechte community ter wereld, zijn velen van ons onderdeel van oppervlakkige relaties. We leven in de waan dat we elkaar kennen, maar eigenlijk doen we dat helemaal niet. We noemen onze gemakkelijke en zelfbeschermende gesprekken, gevuld met theologische clichés, ‘gemeenschap’ of ‘broederschap’, terwijl ze eigenlijk zelden de ondergrens van Bijbelse oprechtheid bereiken.

We weten koude demografische gegevens van elkaar – getrouwd of single, aantal kinderen, beroep, woonplaats, en misschien hobbies – maar we weten weinig over de strijd in geloof die elke dag gevoerd wordt achter die goed-onderhouden persoonlijke grenzen.

De oproep tot Bijbelse gemeenschap
In Genesis 2:18 lezen we: “Het is niet goed dat de mens alleen is”. Deze woorden zijn niet zomaar een opzichzelfstaande kreet van Adam, maar zijn gesproken door God als een uiting van zijn creatieve ontwerp. Vanaf het begin heeft God mannen en vrouwen ontworpen om sociale wezens te zijn. Als gemeenschap zo essentieel was in de perfecte wereld, nog voordat zonde ons en onze omgeving verbogen en verdraaid had, hoeveel te meer is het essentieel nu wij leven in een gebroken wereld!

Luister naar de verbondsbelofte die met Abram gemaakt werd: “Ik zal u tot een groot volk maken, u zegenen en uw naam groot maken; en u zult tot een zegen zijn. Ik zal zegenen wie u zegenen, en wie u vervloekt, zal Ik vervloeken; en in u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden.” (Genesis 12:2-3).

Dit was niet zomaar een privé onderonsje tussen Abram en God. God riep Abram om deel te worden van Zijn volk. God’s doel in het werken door Abram’s leven was gemeenschap. Hij was bezig met het maken van een volk waar Hij Zijn Naam aan zou verbinden en waar Hij Zijn genade aan zou gaan tonen.

Overdenk eens deze samenvatting van Gods verlossingsplan in Jezus Christus: “Hij heeft Zichzelf voor ons gegeven, opdat Hij ons zou vrijkopen van alle wetteloosheid en voor Zichzelf een eigen volk zou reinigen, ijverig in goede werken.” (Titus 2:14)

Paulus spreekt niet over het werk van Christus op de individualistische manier waarop wij dat vaak doen. Hij onderkent dat, hoewel God individuen tot zichzelf roept, Hij hen aan het verzamelen is om “voor Zichzelf een eigen volk” te vormen.

Ronduit gezegd: “De ‘Jezus en ik’ religie van het moderne christendom is niet het christendom van de Bijbel.

Het wordt tijd om je te herinneren dat jouw wandel met God een gemeenschapsproject is. Het wordt tijd om uit je schulp te komen en te leven in oprechte relaties, met mensen die bereid zijn om jou in liefde de spiegel van Gods Woord voor te houden, zodat je kunt gaan zien hoe diep jouw strijd met zonde nog steeds is. Het wordt tijd om jezelf te omgeven met een sociaal netwerk dat jou zal herinneren aan wat jou gegeven is in Christus.

En, het wordt tijd om datzelfde ook te doen bij jouw broeders en zusters! De christenen om jou heen strijden net zoals jij, en de God, Die jouw Hoop is, is niet verrast door hun strijd.

De Heer kent iedere uitdaging en verleiding in je hart. Dat is waarom Hij Zijn Zoon zond om te leven, sterven, en op te staan.

Gods zegen,

Paul David Tripp

 


Verwerkingsvragen

1. Hoeveel mensen kennen jou werkelijk, weten waar je mee strijd en wat jouw zwaktes zijn?

2. Hoeveel mensen ken jij werkelijk, tot op het punt dat je met hen kunt spreken over hun strijd en zwaktes in oprechtheid en bemoediging?

3. Welke andere tekstgedeelten in de Bijbel roepen ons op tot gemeenschap?

4. Hoe zouden deze tekstgedeelten jouw manier van leven veranderen, anders dan dat ze enkel jouw brein informeren?

 

Overdenking overgenomen van Paultripp.com en vertaald door Godgericht.nl.