Wekelijks Woord door Paul Tripp


De ultieme X-ray


Heb je ooit de pijnlijke ervaring gehad van het breken van een bot? Of misschien nog wel erger, het zien van een jong kind dat een bot breekt? 

Als enigszins opgeleide mensen kunnen we begrijpen waarom ons lichaam pijn doet en wat de dokters proberen te bereiken. Ook al hebben we geen medisch diploma, we hebben wat basiskennis van het genezingsproces. 

Maar voor een jong kind kan het zijn dat de fysieke pijn zich verergert met de pijn van verwarring en onbekendheid. ‘’Waarom voelt mijn lichaam zich zo? Hoelang gaat deze pijn duren? Wat is dit voor een machine waar ze me doorheen laten gaan? Waarom doen ze een hard afgietsel om mijn lichaam?

Op dezelfde manier hebben veel van ons moeite met verwarring en onbekendheid als we geestelijke pijn ervaren. Ongeacht de leeftijd of hoe lang we al met de Heere wandelen, het herkennen, accepteren, en ons vervolgens verheugen in oncomfortabele, gewelddadige genade is onnatuurlijk.  

Wat is oncomfortabele, gewelddadige genade? David schrijft erover in Psalm 51:8 – ‘’Laat de botten zich verheugen die U verbrijzeld hebt.’’ Het is een merkwaardige zin. Verbrijzelde botten en verheugen lijken niet samen te kunnen gaan. We vieren het zeker niet als we onze botten breken. 

Maar David gebruikt de pijn van gebroken botten als een metafoor voor de angst van het hart die hij voelt wanneer hij zijn zonde ziet voor wat het is. Die oncomfortabele, gewelddadige pijn is iets goeds. 

De fysieke pijn van een daadwerkelijk gebroken bot is het waard om dankbaar voor te zijn, omdat het een waarschuwing is dat er iets verkeerd is in je arm of been. Op dezelfde manier is Gods liefdevolle hamer van overtuiging bedoeld om jouw hart te breken, en is de pijn van je hart die je voelt bedoeld om je te wijzen op het feit dat er iets geestelijks mis is binnenin je. Zoals het waarschuwingssignaal van fysieke pijn is de reddende en herstellende pijn van overtuigende genade iets om te vieren. 

We hebben allemaal een eigenwijs vermogen om ons comfortabel te voelen bij wat God zegt dat verkeerd is, dus zegent God ons met oncomfortabele, gewelddadige genade. Ja, hij houdt genoeg van ons om ons te verbrijzelen, zodat we de pijn van onze zonden kunnen voelen en naar Hem vluchten voor vergeving en bevrijding. 

Net zoals jonge kinderen moeten worden onderwezen over de anatomie van hun lichaam, de rol van een dokter, en het doel van een X-ray wanneer ze een gebroken bot hebben, zo zou het goed zijn om onszelf aan de theologie van oncomfortabele, hevige genade te herinneren. 

Onze relatie met de Heere is nooit iets anders dan een relatie van genade. Het is genade dat ons in Zijn gezin bracht, het is genade dat ons erin houdt, en het is genade dat ons daarin altijd zal voortzetten. 

Maar de rijke genade van God is niet altijd comfortabel. 

Gods genade is niet altijd comfortabel, omdat Hij niet in de eerste plaats aan ons comfort werkt; Hij werkt aan ons karakter. Met liefhebbend geweld verbrijzelt hij ons omdat Hij van ons houdt en aan ons herstel, bevrijding, en verfijning is toegewijd. 

Dat is iets om te vieren.  

Gods zegen,

Paul David Tripp

 


Verwerkingsvragen

1. Sta je het jezelf toe om je comfortabel te voelen over iets waarvan God zegt dat het verkeerd is? Welke rechtvaardigingen maak je in je hart of gedachten om jezelf toe te staan te leven met die zonde?

2. Welk bewijs kan je vinden – zowel in de Bijbel als uit het alledaagse leven – om jezelf eraan te herinneren dat wandelen binnen Gods wijze grenzen de veiligste plek is om te zijn?

3. Is er een plek in je leven waar je geneigd bent om Gods liefde in twijfel te trekken, omdat je de pijn van Zijn reddende en herstellende genade ervaart? Waarom zou je Hem danken voor oncomfortabele, gewelddadige genade?

4. Hoe kan je anderen liefdevol en genadig herinneren aan Gods oncomfortabele, gewelddadige genade die ons van onszelf redt?

 

Overdenking overgenomen van Paultripp.com en vertaald door Godgericht.nl.