Wekelijks Woord door Paul Tripp


Astronauten en archeologen


Hoe ouder je wordt, hoe minder je als astronaut gaat leven en hoe meer je als archeoloog gaat leven. 

Wanneer je jong bent lanceer je opgewonden naar het onbekende van de wereld. Je hebt alle belangrijke beslissingen in het leven nog voor je. Het is een tijd van onderzoeken en ontdekken. Het is een tijd om te gaan naar plekken waar je nog nooit geweest bent en om te doen wat je nog nooit gedaan hebt. 

In je jongere dagen besteedde je een groot deel van je tijd in het beoordelen van je potentie en het overwegen van de kansen die je had. Maar als je ouder wordt begin je minstens zo vaak terug te kijken als vooruit te kijken. 

Als je terugkijkt heb je de neiging om door het vuil heen te graven die bestaat uit je verleden, waarbij je je verlangens, woorden, en acties, situaties, locaties en relaties blootlegt. Terwijl je dat doet, kan je het niet helpen om te evalueren hoe je het hebt gedaan of wat je anders had kunnen doen. 

Tijdens deze momenten van persoonlijke archeologie zijn er twee manieren om te reageren: Of we kunnen met onze vinger naar iets of iemand wijzen en met een lijst van ‘’ja maar’s’’ komen, of we kunnen met de Bijbel instemmen dat we gebrekkige mensen zijn die redding nodig hebben. 

Het verleidelijke van onze ‘’ja maar’s’’ is dat ze best wel geloofwaardig zijn. We leven in een gevallen wereld. We worden geconfronteerd met verschillende soorten moeilijkheden. Er is tegen ons gezondigd op verschillende manieren. Niemand van ons heeft in ideale omstandigheden of perfecte relaties geleefd. De wereld is een gebroken plaats, en we zijn op veel manieren geraakt door zijn gebrokenheid. 

De ‘’ja maar’’ levensstijl heeft de neiging om te zeggen: ‘’Mijn grootste probleem in het leven ligt buiten mij, en niet binnen in mij.’’ De Bijbel zegt daarentegen dat in ons leven het grootste probleem van binnen zit. De cultuur zegt dat wie wij zijn het resultaat is van de ervaringen die ons hebben gevormd. Maar Psalm 51:5 zegt: ‘’Zie ik ben in ongerechtigheid geboren, in zonde heeft mijn moeder mij ontvangen.’’

Om het duidelijk te zeggen: Het is het kwaad binnenin ons, dat ons aantrekt tot het kwaad buiten ons, en ervoor zorgt dat we op een verkeerde manier omgaan met dat kwaad. Jij en ik hebben het echt nodig dat we worden gered van onszelf. Wij zijn ons grootste gevaar. 

Ontmoedigt? Wees nederig en eerlijk over de diagnose, maar wees niet ontmoedigt. God biedt een genezing aan – de heerlijke belofte van Zijn genade, die de macht heeft om ons van binnenuit te veranderen.

Als je begint te accepteren dat wat je is overkomen of aangedaan niet je grootste probleem in het leven is, begin je enthousiast te worden over de reddende genade van Jezus Christus. 

Is het niet wonderlijk dat we naar onze diepste, donkerste fouten kunnen kijken en niet bang hoeven te zijn? Is het niet geruststellend dat we eerlijk naar onze meest spijtige momenten kunnen kijken en er niet kapot van zijn? Is het niet verbazingwekkend dat we kunnen belijden dat we tot in de kern zondaren zijn en niet angstig of terneergeslagen hoeven te zijn?

We hoeven onszelf niet in elkaar te slaan. We hoeven niet ons best te doen om onze fouten te minimaliseren of te ontkennen. We hoeven onszelf niet te verdedigen als onze zwakheden worden ontdekt. We hoeven onze geschiedenis niet te herschrijven om onszelf er beter te laten uitzien dan we zijn. We hoeven niet verlamd te zijn door spijt en berouw. 

We kunnen rusten, omdat onze hoop in het leven niet in de zuiverheid van ons karakter of de perfectie van onze prestaties liggen. 

Het ligt in het bloed van Jezus.

Gods zegen,

Paul David Tripp

 


Verwerkingsvragen

1. Wat zijn de voordelen van het leven als een astronaut? Hoe kan je met energie en enthousiasme leven voor het Koninkrijk van God?

2. Wat zijn de voordelen van het leven als een archeoloog? Hoe kan je levenservaring delen met diegenen die begeleiding nodig hebben?

3. Wat zijn de gevaren van het leven als een astronaut? Waarom zou je het rustiger aan moeten doen en vragen om wijsheid?

4. Wat zijn de gevaren van het leven als een archeoloog? Zijn er plekken in je leven waar je nog vasthoudt aan spijt, ook al heeft God je vergeven en kijkt Hij niet naar je op basis van je prestaties?

 

Overdenking overgenomen van Paultripp.com en vertaald door Godgericht.nl.